قاصدك

قاصدك غم دارم

            غم آوارگي و دربدري

                           غم تنهايي و خونين جگري.

قاصدك واي به من همه از خويش مرا مي رانند

همه ديوانه و ديوانه ترم مي خوانند

مادر من غم هاست

              مهد گهواره من ماتم هاست.

قاصدك دريابم! روح من عصيان زده و طوفانيست .

آسمان نگهم بارانيست.

قاصدك غم دارم

                  غم به انداره سنگيني عالم دارم.

قاصدك غم دارم

                 غم من صحرا هاست

                                       افق تيره او ناپيداست.

قاصدك ديگر از اين پس منم و تنهايي

و به تنهايي خود در هوس عيسايي

 و به عيسايي خود منتظر معجزه اي غوغايي.

قاصدك زشتم من زشت چون چهره سنگ خارا

                         زشت چون زال دنيا.

قاصدك حال گريزش دارم

            مي گريزم به جهاني كه در آن پستي نيست

مي گريزم به جهاني كه مرا ناپيداست         

                                   شايد آن نيز فقط يك روياست!!!

[+] نوشته شده توسط topolmopol18 در 12:41 | ارسال نظر(1) |

معرفي نامه

 سلام به همه ي دوستان گل و دوست داشتني خودم من اين وبلاگ و درست كردم تا دردلا و شايد خاطراتمو در شعرو دكلمه براتون بگم از دروغ و منت و دورو بودن بد جوري بدم مياد اخلاق نسبتا خوبي دارم و اگر با كسي دوست شم از جونم واسش مايه مي زارم خيلي دل نازكم و زودي دلم مي شكنه و خيلي زود ناراحت مي شم عاشق بارونم و وقتي بارون مياد انگار دارم به تمام آرزو هام ميرسم اميدوارم لحظات خوبي رو تو وبلاگم داشته باشين. 

[+] نوشته شده توسط topolmopol18 در 12:01 | ارسال نظر(0) |

عشق

نام من عشق است

                          مي شناسيدم؟

 زخمي ام زخمي سراپا

                              مي شناسيدم؟

 با شما طي كرده ام راه درازي را 

 خسته ام خسته

                             مي شناسيدم؟

  اين زمان گر چه ابري پوشانيده است رويم

  من همان خورشيد تابانم

                                مي شناسيدم؟

اين چنين بيگانه از من رو مگردانيد

در كف فرهاد تيشه من نهادم من 

من شكستم بيستون را من

من همان مهربان سالهاي دورم

رفته ام از يادتان يا

                          مي شناسيدم؟

نام من عشق است

                             مي شناسيدم؟

[+] نوشته شده توسط topolmopol18 در 12:13 | ارسال نظر(0) |

و بعد از رفتنت

شبي از پشت يك تنهايي نمناك و باراني

 تو را با لهجه گلهاي نيلوفر صدا كردم

براي با طراوت ماندن باغ قشنگ 

آرزوهايت دعا كردم

پس از يك جستجوي نقره اي در كوچه هاي آبي احساس.

تو را از بين گلهايي كه در تنهاييم روييدند با حسرت جدا كردم

و تو در پاسخ آبي ترين موج تمناي دلم گفتي:

دلم حيران و سرگردان چشمانيست رويايي و من تنها براي

ديدن زيبايي آن چشم تورا در دشتي از تنهايي و حسرت رها كردم.

اين بود آخرين حرفت و رفتي...!

و من بعد از عبور تلخ و غمگينت.

چشمهايم را به اشكي از جنس غروب ساكت و نارنجي خورشيد وا كردمم.

نمي دانم چرا رفتي...؟

نمي دانم چرا...؟

شايد خطا كردم و تو بي آنكه فكر غربت چشمان من باشي 

نمي دانم كجا...؟

تا كي...؟

براي چه...؟

ولي رفتي و بعد از رفتنت باران چه معصومانه مي باريد و بعد از رفتنت يك قلب دريايي ترك برداشت.

و بعد از رفتنت رسم نوازش در غمي خاكستري گم شد.

و گنجشكي كه هرروز از كنار پنجره با مهرباني دانه بر مي داشت 

تمام بالهايش غرق در اندوه و غربت شد.

و بعد از رفتنت آسمان چشمهايم خيس باران بود.

و بعد از رفتنتانگار كسي حس كرد.

من بي تو تمام هستيم از دست خواهد رفت

كسي حس كرد من بي تو هزاران بار در لحظه خواهم مرد

و بعد از رفتنتدرياچه بغضي كرد.

كسي فهميد تو نام مرا از ياد خواهي برد

و من با آنكه مي دانم تو هرگز ياد مرا با عبور خود نخواهي برد

هنوز آشفته چشمان زيباي توام .برگرد...

برگرد و ببين كه سرنوشت انتظار من چه خواهد شد.

و بعد از اين همه طوفان و وهم و پرسش و ترديد كسي از پشت قاب پنجره آرام و زيبا گفت:

تو هم در پاسخ اين  بي وفايي  ها بگو كه در راه عشق و انتخاب آن خطا كردم.

و من در حالتي ما بين اشك و حسرت و ترديد

كنار انتظاري كه بدون پاسخ و سرد است.

در امواج پاييزي ترين ويراني يك دل

ميان غصه اي از جنس بغض كوچك يك ابر

نمي دانم چرا ؟

شايد به رسم وعادت پروانگي مان باز براي شادي و

خوشبختي باغ قشنگ آرزوهايت دعا كردم ... 

[+] نوشته شده توسط topolmopol18 در 22:29 | ارسال نظر(0) |